تیامین هیدروکلراید 8-03-Thiamine hydrochloride 67

Thiamine hydrochloride, 99%

تیامین هیدروکلراید
Vitamin B1

شماره محصول: A19560
شماره CAS: 67-03-8
شماره MDL: MFCD00012780
فرمول مولکولی: C12H17ClN4OS • HCl
وزن مولکولی: 337.28
مشخصات محصول
ظاهر (رنگ): سفید تا زرد کم رنگ
فرم: کریستال یا پودر یا پودر کریستالی
سنجش (تیتراسیون بدون کلرید):
.598.5 تا 1101.5٪ (بر اساس وزن خشک)
شناسایی (FTIR): مطابقت دارد

محتوای آب (تیتراسیون کارل فیشر):5
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

هیدروکلراید تیامین به عنوان یک ماده مغذی برای متابولیسم کربوهیدرات و عملکرد عصبی نقش مهمی ایفا می کند. این ماده به عنوان یک افزودنی غذایی برای افزودن طعم گوشتی یا گوشتی به سس ها یا سوپ ها کاربرد دارد. در تهیه 3- (4-آمینو-2-متیل-پیریمیدین-5-ایل متیل) -5- (2-هیدروکسی-اتیل) -4-متیل-تیازولیوم کلرید نقش دارد. علاوه بر این ، در سنتز اسید آمینه در سلولهای کشت شده استفاده می شود ، که در بسیاری از فرمول های کلاسیک و بدون سرم وجود دارد.

تیامین ، همچنین به عنوان تیامین یا ویتامین B1 شناخته می شود ، یک ویتامین است که در غذا یافت می شود و به عنوان مکمل غذایی و دارو تولید می شود.  منابع غذایی تیامین شامل غلات کامل ، حبوبات و مقداری گوشت و ماهی است.  فرآوری غلات مقدار زیادی از تیامین را حذف می کند ، بنابراین در بسیاری از کشورها غلات و آردها با تیامین غنی می شوند. مکمل ها و داروها برای درمان و جلوگیری از کمبود تیامین و اختلالات ناشی از آن در دسترس هستند ، از جمله بری بری و انسفالوپاتی ورنیک.  موارد دیگر شامل درمان بیماری ادرار شربت افرا و سندرم لی است.  آنها معمولاً از طریق دهان مصرف می شوند ، اما ممکن است با تزریق داخل وریدی یا عضلانی نیز انجام شوند.

تیامین در سال 1897 کشف شد ، اولین ویتامین B بود که در سال 1926 جدا شد و اولین بار در سال 1936 ساخته شد.  این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد.

تیامین یک ترکیب ارگانوسولفور بی رنگ با بوی نامطبوع گوگرد و فرمول شیمیایی C12H17N4O S. ساختار آن شامل آمینوپیریمیدین و حلقه تیازولیوم است که توسط یک پل متیلن متصل شده است. تیازول با زنجیره جانبی متیل و هیدروکسی اتیل جایگزین می شود. تیامین در آب ، متانول و گلیسرول محلول است و عملاً در حلالهای آلی قطبی کمتر محلول است. به عنوان پایه می تواند نمک هایی با اسیدها مانند هیدروکلراید تشکیل دهد. در pH اسیدی پایدار است ، اما در محلولهای قلیایی ناپایدار است.  تیامین ، که یک کاربن پایدار است ، توسط آنزیم ها برای کاتالیز کردن تراکم بنزوئین در داخل بدن استفاده می شود.  تیامین در برابر حرارت ناپایدار است ، اما در طول ذخیره سازی یخ زده پایدار است.  هنگامی که در معرض اشعه ماوراء بنفش  و تابش گاما قرار می گیرد ، ناپایدار است.  تیامین به شدت واکنش نشان می دهد.

ویتامین ب1 که به نام تیامین نیز شناخته می‌­شود یک ویتامین ضد ­استرس است و نقش مهمی در سیستم عصبی ایفا می­‌کند. کمبود ویتامین B1 پوست را تحت تاثیر قرار داده و تا جایی که می‌­تواند باعث حساس شدن بیش از حد پوست و ایجاد قرمزی، آکنه یا خشکی پوست و لب شود.

مانند انواع دیگر ویتامین­‌های گروه ب، ویتامین ب1 هم خاصیت ضد­پیری دارد. تیامین یک آنتی ­اکسیدان قوی است و باعث دفع سموم از بدن و افزایش جریان خون برای داشتن پوستی جوان‌­تر و شاداب­‌تر می‌­شود. تیامین اثر مخرب رادیکال‌­های آزاد را کاهش داده و به پوست در مقابله با پیری زودرس کمک می­‌کند.